Grave Torture

Grave Torture heeft enorm veel potentie. De fantastische camerabewegingen, het sterke sound design en de overtuigende performances van Faradina Mufti en Widuri Puteri als Sita maken indruk. Ook op vlak van gore houdt de film zich zeker niet in.

Toch weet de film die potentie nooit volledig waar te maken. Wat begint als een spannende horrorfilm, verandert in een traag religieus drama, om tijdens de laatste twintig minuten alsnog volledig los te barsten. Vooral de religieuze boodschap stoorde me. Moeten we geloven, of riskeren we eeuwig te lijden voor onze zonden? Ik had veel liever gezien dat de film zich verder verdiepte in Sita’s rouw om haar ouders, in plaats van deze bijna propagandistische richting uit te gaan.

Een technisch sterke horrorfilm die inhoudelijk helaas teleurstelt.